Λήθη

Για να σ’ ανταμώσω,

θα πλανηθώ ξυπόλυτη,

σε μονοπάτι

σκοτεινό, σαν τη ματιά σου,

γυμνό, σαν το κορμί σου,

υγρό, σαν το φιλί σου.

 

Γιατί, τα χείλη μου

μούσκεψες με ρακί

και γλυκάθηκα

και μέθυσε ο καημός

κι απόμεινες στη αγκαλιά μου,

δειλός και διψασμένος.

 

Νερό σου πρόσφερα,

από της λήθης το πηγάδι

και το έφτυσες στο πρόσωπό μου

και ξέχασα, εγώ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s