Νύχτα

Από το άδειο ποτήρι της ελπίδας

γλείφω με μανία

τις σταγόνες που άφησες

για να δροσίζουν τον καυτό μου πόθο.

 

Το φως του φεγγαριού χαϊδεύει

το μπλε τριαντάφυλλο της λίμνης,

μια νυχτοπεταλούδα το φιλά

και κλέβει τους χυμούς του.

 

Μαραίνεται,

τα πέταλα του αφήνει πάνω στην πέτρα.

 

Ανθίζεις.

 

Μπερδέψαμε τους ρόλους.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s