Ξέσπασμα

Χθες, αργά τη νύχτα την άκουσα να κλαίει στα κρυφά μέσα στο ήσυχο σκοτάδι.

Την φαντάστηκα στο κρεβάτι, ξαπλωμένη στο πλάι

με τα χέρια σταυρωμένα κάτω από το στήθος, τα γόνατα λυγισμένα.

Παραδομένη.

Δάκρυα να ξεπλένουν τα κόκκινα μάτια της

και η κάθετη φλέβα στο μέτωπο της να διαμαρτύρεται έντονα.

Τα μαλλιά της ανακατεμένα να χαϊδεύουν το μάγουλό της.

Αυτή να πασχίζει να πνίξει τους λυγμούς της.

 

 

Αυθόρμητα έμεινα ακίνητη, σχεδόν δεν ανέπνεα.

Δεν μπορούσα να σπάσω τη σιωπή, δεν έπρεπε.

Ποια είμαι άλλωστε για να μαχαιρώσω το ξέσπασμά της..?


Advertisements