η μέρα

που περιμένω

ακόμη

να έρθει

ανάσα

εγώ

κι εσύ

σπίρτο

που δεν άναψε

όλη η βδομάδα

μια Παρασκευή

 

Advertisements

Έρημη πόλη

Περπατώ σ’ αυτήν την έρημη πόλη που μ’ έχει παγιδεύσει.

Παγωμένος αέρας αγκαλιάζει τα πόδια μου, τα χέρια μου, το πρόσωπό μου

Δεν κρυώνω.

 

Σε ψάχνω…

σε ψάχνω σε μια πόλη γεμάτη ψεύτικα στολίδια κι άσχημους ανθρώπους.

 

Δεν θέλω να μιλήσω για το ότι έφυγες.. όχι γι’ αυτό…

μόνο για το ότι στοιχειώνεις τις νύχτες μου,

τη ζωή μου… που ξέχασα να ζήσω.

 

Ξέρεις πόσο μισώ το μαύρο; Το σιχαίνομαι.

 

Θυμάμαι μια μέρα στα κάστρα των αγγέλων μου έδωσες φτερά και μου πες να πετάξω.

Ξέρεις πόσο μου αρέσει να φεύγω, να χάνομαι…

 

Μπαίνω στο σπίτι, δεν ανάβω το φως, δεν χρειάζεται πια.

Ψαχουλεύω μέσα στο σκοτάδι…

Σε ψάχνω…

Πάντα άδεια θα είναι αυτή η πόλη χωρίς εσένα.