ένα απόγευμα του Ιούνη

με νανούρισες

με τραγούδια των Beatles

κρατώντας με στην αγκαλιά σου

έβρεχε

με φίλησες

έκλαψα

δεν κοίταξες πίσω

μια νύχτα

μετά από χρόνια

με ξύπνησες

τραγούδησα

κι ήταν τόσο λίγο

δεν γύρισες να δεις

Advertisements

Ξυπνήματα

μέσα στη νύχτα

αγγίζω με γυμνά πόδια το κρύο πάτωμα

περπάτησα…

περπατώ

φτάνω στην πόρτα

κοιτάζω τον καθρέφτη

βλέπω ένα άγριο πρόσωπο

και ταυτόχρονα άδειο

τόσο άδειο…

θέλει να το γνωρίσω

το απέφευγα καιρό

μα τώρα είναι εδώ και με κοιτάζει

έχω αηδιάσει…

γιατί εγώ δεν ήθελα να γνωρίσω τον σκληρό εαυτό μου

δεν ήθελα να έχω σκληρό εαυτό

– δεν αντέχω να είμαι σκληρή μαζί σου

και μια ζωή θα προσπαθώ

να μάθω

και μετά θα παρακαλώ

να ξεχάσω

και πάντα θα είναι λίγο